Make vs n8n vs Zapier 2026 — ceny, AI i compliance

Wybór platformy automatyzacji w 2026 roku nie sprowadza się już do pytania o cennik. Dla polskich firm pojawiły się dwa dodatkowe wymiary: integracja z agentami AI oraz zgodność z europejskimi regulacjami (NIS2 i RODO). Make, n8n i Zapier odpowiadają na te wymagania w bardzo różny sposób.

Różnice cenowe między tymi platformami sięgają 3–5x przy podobnym wolumenie operacji. Do tego dochodzi kwestia miejsca przetwarzania danych: chmura USA, chmura EU lub własne serwery na polskiej infrastrukturze. Każdy z tych wariantów niesie inny profil ryzyka regulacyjnego i inny koszt całkowity.

W skrócie (TL;DR): Make wygrywa cenowo z Zapierem 3–5x przy podobnym wolumeniu, a od Q1 2026 obsługuje natywnie modele Claude, GPT i Gemini. n8n self-hosted to jedyna opcja dla firm przetwarzających wrażliwe dane, bo zapewnia data residency w polskich centrach danych bez dodatkowej dokumentacji prawnej. Zapier pozostaje liderem ekosystemu (30 000+ akcji), ale drogieje szybko przy rosnącej skali. Wybór zależy od trzech czynników: zasoby techniczne, wrażliwość danych i miesięczny wolumen operacji.

Spis treści

Trzy platformy, trzy filozofie
Porównanie cen — Q2 2026
Jak liczyć operacje
NIS2, RODO i US CLOUD Act — co z danymi w chmurze
Compliance w polskim kontekście — zdrowie, finanse, prawo, KSeF
AI agenci — która platforma radzi sobie najlepiej
Scenariusz migracji: Zapier na Make
TCO — całkowity koszt posiadania dla trzech scenariuszy firmowych
Drzewo decyzyjne — jak wybrać platformę
Make vs Zapier — bezpośrednie porównanie
Rekomendacja dla polskich firm
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Podsumowanie
Źródła

Trzy platformy, trzy filozofie

Make, n8n i Zapier to nie trzy warianty tego samego produktu. To trzy różne filozofie automatyzacji, które odpowiadają na inne potrzeby i zakłada inne zasoby po stronie firmy wdrażającej.

Make (dawny Integromat) to wizualne płótno: moduły, routery, iteratory, filtry — wszystko widoczne na ekranie jak schemat procesu technologicznego. Cenowo najtańszy z trójki przy realnym użyciu. Od Q1 2026 doszły natywne połączenia z Claude (Anthropic), GPT-5.4 (OpenAI) i Gemini, a także Make Grid (harmonogramowanie AI) i obsługa interfejsu wiersza poleceń (CLI). Ponad 3 000 integracji.

Zapier to rynkowy lider pod względem ekosystemu: 30 000+ akcji dostępnych przez protokół kontekstu modelu (MCP, ang. Model Context Protocol), ogromna biblioteka, najprostsza krzywa uczenia. Ta prostota kosztuje. Dosłownie. Plan Professional to $49.99 miesięcznie za 2 000 zadań, gdzie każde zadanie to jeden krok przepływu — nie cały przepływ.

n8n gra w innej lidze. Open-source, możliwy do uruchomienia na własnym serwerze, kod widoczny i rozszerzalny w JavaScript. W 2025 roku n8n wyceniono na $2,5 mld po rundzie Series C ($180 mln od Accel, Nvidia i Deutsche Telekom). Edycja Community jest darmowa. Zero limitu operacji na własnym serwerze. Zero zależności od zewnętrznego dostawcy usług.

Porównanie cen — Q2 2026

Ceny poniżej obowiązują od kwietnia 2026 przy rozliczeniu rocznym.

	Make	Zapier	n8n self-hosted	n8n Cloud
Plan startowy	$10.59/mies. (Core)	$19.99/mies. (Pro)	~$5–15/mies. (VPS)	$24/mies. (Starter)
Operacje w cenie	10 000 kredytów	2 000 zadań	nieograniczone	2 500 wykonań
Plan zaawansowany	$18.82/mies. (Pro)	$49.99/mies. (Professional)	$0 + koszt serwera	$60/mies. (Pro)
Darmowy tier	1 000 kredytów/mies.	100 zadań/mies.	tak (Community Ed.)	nie
AI agenci natywnie	tak (Claude, GPT, Gemini)	tak (MCP, 30k+ akcji)	tak (custom nodes JS)	tak
Data residency	chmura USA/EU	chmura USA	własne serwery — PL	n8n Cloud (EU)
RODO/NIS2	wymaga umowy DPA z dostawcą	wymaga umowy DPA z dostawcą	bezpośrednio zgodny	wymaga umowy DPA

Umowa DPA (ang. Data Processing Agreement, umowa o przetwarzaniu danych) to dokument wymagany przez RODO przy korzystaniu z zewnętrznych procesorów danych. Make i Zapier wymagają jej zawarcia z dostawcą. n8n self-hosted eliminuje tę zależność, bo dane w ogóle nie opuszczają infrastruktury firmy.

Na pierwszy rzut oka Make wygrywa cenowo z Zapierem 3–5x przy podobnym wolumenie. n8n self-hosted nokautuje obu przy dużej skali, o ile firma dysponuje zasobami technicznymi.

Jak liczyć operacje

Tutaj tkwi pułapka, o której większość zestawień milczy.

Jedno „zadanie" Zapiera to jeden krok w przepływie. Jedna „operacja" Make to też jeden krok, ale złożone przepływy z pętlami, iteratorami i routerami spalają kredyty szybciej niż proste połączenia trigger-akcja.

Scenariusz przykładowy: firma z Poznania synchronizuje CRM z bazą danych mailingów. Każdy kontakt przechodzi przez iterację, iteracja to osobny moduł Make. Przy 5 000 kontaktach i tygodniowej synchronizacji — 5 000 kredytów w tydzień. Plan Core ($10.59) nie wystarczy. Plan Pro ($18.82) wystarczy z zapasem.

Zapier liczy trigger i każdą akcję osobno. Make liczy każdy moduł, który się wykonał. n8n self-hosted nie liczy nic: płaci się za serwer, wykonania są nieograniczone.

Przed migracją między platformami: przelicz realne przepływy, nie liczby z nagłówka cennika.

NIS2, RODO i US CLOUD Act — co z danymi w chmurze

Dyrektywa w sprawie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych (NIS2, ang. Network and Information Systems Directive) weszła w pełną moc w UE w 2026 roku. Audyty cyberbezpieczeństwa do czerwca 2026. Raportowanie incydentów w 24 godziny, a w niektórych państwach w 6 godzin.

Kiedy firma używa chmurowego narzędzia z infrastrukturą w USA, dane przepływają przez serwery amerykańskie. US CLOUD Act nadaje tamtejszym organom prawo dostępu do tych danych niezależnie od ich fizycznej lokalizacji. To nie teoria — to obowiązujący statut.

W praktyce zdarza się, że firmy z regulowanych branż (zdrowie, finanse, prawo) wydają więcej na dokumentację prawną uzasadniającą użycie chmurowego SaaS, niż kosztowałby self-hosting n8n w polskim centrum danych.

Make i Zapier oferują opcję EU data residency (przechowywanie danych w europejskich serwerach), ale US CLOUD Act obejmuje spółki-matki, nie tylko lokalizację serwerów. Dla firm pod rygorem NIS2 to istotny niuans.

Compliance w polskim kontekście — zdrowie, finanse, prawo, KSeF

Polskie firmy działają pod kilkoma nakładającymi się reżimami regulacyjnymi. Każdy z nich wpływa na wybór platformy automatyzacji.

RODO. Każde narzędzie przetwarzające dane osobowe klientów wymaga umowy DPA. Make i Zapier mają gotowe szablony, ale są to umowy unilateralne — firma przyjmuje warunki dostawcy. n8n self-hosted wychodzi poza tę logikę: procesor danych to własna infrastruktura firmy.

NIS2. Dyrektywa obejmuje operatorów usług kluczowych i ważnych (sektory: energia, transport, bankowość, ochrona zdrowia, infrastruktura cyfrowa i inne). Firmy objęte NIS2 muszą dokumentować łańcuch dostawców i zarządzanie ryzykiem w tym łańcuchu. Korzystanie z narzędzia automatyzacji działającego na infrastrukturze USA bez szczegółowego audytu to ryzyko compliance.

KSeF. System Krajowej e-Faktury wejdzie w pełni obowiązkowo dla wszystkich podatników VAT. Przepływy automatyzujące wystawianie, odbieranie i archiwizację faktur będą przetwarzać dane fakturowe — dane podatkowe podlegające ścisłym wymogom retencji i dostępności dla organów. Self-hosting n8n z logowaniem do polskiego centrum danych daje prostą ścieżkę zgodności.

Branża zdrowotna i dane medyczne. Dane medyczne to dane wrażliwe w rozumieniu art. 9 RODO. Automatyzacja procesów klinicznych lub administracji pacjenta przez chmurowy SaaS z siedzibą poza EOG wymaga szczegółowej analizy prawnej. n8n self-hosted w polskim DC eliminuje ten problem strukturalnie.

Technicznie: wdrożenie n8n self-hosted to Docker Compose, wirtualny serwer prywatny (VPS, ang. Virtual Private Server) z Ubuntu (minimum 2 GB RAM), Traefik jako reverse proxy, certyfikat TLS. Hetzner za €5/mies. lub polskie centrum danych (na przykład OVH Poland, Atman) — do wyboru. Zarządzanie tożsamością i dostępem (IAM, ang. Identity and Access Management) przez Enterprise License obowiązuje od $5–10k/rok i przydaje się głównie korporacjom. Dla MŚP edycja Community z własną konfiguracją ról wystarczy.

AI agenci — która platforma radzi sobie najlepiej

Trzy platformy, trzy podejścia do wbudowanej inteligencji.

Make postawił na natywne moduły AI. Od Q1 2026 Claude (Anthropic), GPT-5.4 (OpenAI) i Gemini są dostępne na wszystkich planach płatnych z własnym kluczem API. Pipelines treści, agenci e-mail, automatyczne raporty. Bez linijki kodu. Natywne moduły oznaczają też mniejszy narzut kosztowy niż połączenia przez warstwę pośrednika.

n8n daje elastyczność niedostępną w żadnym wizualnym builderze: własne węzły w JavaScript, integracja z dowolnym modelem przez interfejs programistyczny API, złożona logika warunkowa z pełną kontrolą nad przepływem. Dla zaawansowanych agentów AI n8n wygrywa elastycznością. Cena jest wymaganie techniczne: osoba znająca JavaScript i podstawy infrastruktury.

Zapier stawia na zasięg ekosystemu: 30 000+ akcji dostępnych przez MCP. Agent wywołujący akcje Zapiera jako narzędzia imponuje szerokością. Infrastruktura pozostaje jednak chmurą USA, a koszt rośnie z każdym krokiem przepływu.

Bez kodu: Make. Dla programistów: n8n. Największy ekosystem gotowych narzędzi: Zapier.

Scenariusz migracji: Zapier na Make

Migracja z Zapiera na Make jest wykonalna ręcznie w 1–2 dni przy typowym stosie narzędzi. Poniżej konkretne kroki.

Scenariusz przykładowy: agencja marketingowa z 4-osobowym zespołem. 12 aktywnych przepływów: faktury, raporty Google Ads, powiadomienia Slack, synchronizacja CRM (HubSpot + Mailchimp). Miesięczna faktura Zapier: ~400 PLN przy 3 500 zadań/mies.

Krok 1: Inwentaryzacja przepływów. Eksportuj listę aktywnych Zapów z konsoli Zapiera. Dla każdego zanotuj: trigger (co go odpala), akcje w kolejności, czy używa filtrów lub opóźnień.

Krok 2: Mapowanie na Make. Otwórz Make i sprawdź dostępność odpowiadających modułów. 95% popularnych aplikacji (Google Sheets, Slack, HubSpot, Mailchimp, Gmail) ma odpowiedniki. Zapier — 30 000+ akcji; Make — 3 000+ integracji. Niszowe narzędzia mogą wymagać połączenia przez HTTP lub Webhooks.

Krok 3: Przebudowa przepływów. Zacznij od najprostszych (trigger → jedna akcja). Typowa przebudowa jednego przepływu: 15–30 minut. Złożone przepływy z filtrami i routerami: do 2 godzin każdy.

Krok 4: Testy równoległe. Uruchom Make i Zapier równolegle przez 3–5 dni dla krytycznych przepływów. Porównaj wyniki. Wyłącz Zapiera dopiero po potwierdzeniu zgodności.

Krok 5: Optymalizacja wolumenu. Po migracji przejrzyj kredyty Make. Jeśli przepływ używa iteracji na dużych zbiorach danych, rozważ agregację lub partycjonowanie zakresu — można obniżyć zużycie kredytów o 30–50%.

Wynik scenariusza przykładowego: 12 przepływów odtworzone w 2 dni. Miesięczny koszt Make Pro: $18.82. Oszczędność względem Zapiera Professional: ok. 350 PLN miesięcznie.

TCO — całkowity koszt posiadania dla trzech scenariuszy firmowych

Koszt licencji to tylko część rachunku. Całkowity koszt posiadania (TCO) obejmuje konfigurację, utrzymanie, integracje i czas poświęcony na zarządzanie narzędziem.

Scenariusz A: mała firma usługowa, 5 000 operacji/mies., brak zasobów IT

Pozycja	Make Core	Zapier Professional	n8n self-hosted
Licencja roczna	$127 (~510 PLN)	$599 (~2 400 PLN)	$0
Konfiguracja (jednorazowo)	4–8 h własnego czasu	2–4 h własnego czasu	16–40 h lub zewnętrzny specjalista
Utrzymanie miesięcznie	minimalne	minimalne	2–4 h (aktualizacje, monitoring)
Szacowany TCO rok 1	~700 PLN	~2 600 PLN	~2 000 PLN (jeśli własne zasoby)

Dla tej firmy: Make.

Scenariusz B: firma z działem IT, 50 000 operacji/mies., dane medyczne lub finansowe

Pozycja	Make Pro	Zapier Professional	n8n self-hosted
Licencja roczna	$226 (~900 PLN)	$599 (~2 400 PLN)	$0
Serwer VPS	—	—	€60/rok (Hetzner 2 GB RAM)
Dokumentacja compliance	umowa DPA, analiza prawna	umowa DPA, analiza prawna	standardowy opis techniczny
Szacowany TCO rok 1	~3 500 PLN (z prawnikiem)	~5 000 PLN	~1 200 PLN

Dla tej firmy: n8n self-hosted.

Scenariusz C: startup technologiczny, 100 000+ operacji/mies., szybkie prototypowanie

Pozycja	Make	Zapier	n8n Cloud
Licencja roczna	$226+ (~900 PLN+)	$599+	$288+ (~1 150 PLN+)
Skalowanie kosztów	liniowe z kredytami	gwałtowne przy wzroście	liniowe z wykonaniami
Czas do pierwszego przepływu	30 min	15 min	20 min (Cloud)

Dla tego startupu: n8n Cloud lub Make — zależy od tego, czy ceni elastyczność kodu (n8n) czy szybkość integracji wizualnych (Make).

Drzewo decyzyjne — jak wybrać platformę

Trzy pytania prowadzą do konkretnej rekomendacji.

1. Czy firma ma kogoś technicznego?

Kogoś znającego JavaScript, Docker, terminal. Jeśli tak, n8n self-hosted wchodzi do gry. Jeśli nie, wybór rozgrywa się między Make i Zapierem. Próba self-hostingu bez zasobów technicznych to przepis na dni spędzone na debugowaniu konfiguracji serwera zamiast na prowadzeniu firmy.

2. Jakie dane przepływają przez automaty?

Dane wrażliwe (medyczne, finansowe, prawnicze, dane osobowe klientów) → n8n self-hosted. Data residency PL, zero ekspozycji na US CLOUD Act. Standardowe dane marketingowe, CRM, maile → Make lub Zapier z podpisaną umową DPA wystarczą.

3. Ile operacji miesięcznie?

Do 5 000 → Make Core ($10.59) albo darmowy tier (1 000 kredytów). Od 5 000 do 50 000 → Make Pro ($18.82) lub n8n Cloud ($24). Powyżej 50 000 → n8n self-hosted. Rachunki nie rosną z wolumenem, a przy dużej skali różnica jest brutalna.

Make vs Zapier — bezpośrednie porównanie

Dla firm bez zasobów technicznych wybór sprowadza się do Make lub Zapiera. Krótki werdykt.

Argumenty za Make: cena (3–5x taniej), wizualny builder z logiką warunkową (routery, iteratory, filtry), natywne integracje AI (Claude, GPT, Gemini od Q1 2026). Make pokrywa 95% tego, co robi Zapier przy automatyzacji procesów w typowej polskiej firmie.

Argumenty za Zapierem: największy ekosystem (30 000+ akcji vs 3 000+ w Make), najprostsza krzywa uczenia, niszowe integracje niedostępne w Make. Z obserwacji wdrożeniowych — 80% polskich firm pracuje na 15–20 narzędziach, które Make obsługuje bez problemu.

Migracja z Zapiera na Make trwa 1–2 dni przy typowym stosie. Większość przepływów da się odtworzyć w 15–30 minut, bo koncepcje są zbliżone: trigger, akcja, filtr.

Rekomendacja dla polskich firm

Wystarczająco dużo danych, żeby podjąć decyzję.

Agencja, solo-founder, mała firma bez zaplecza IT → Make. Tańszy od Zapiera, wizualny builder, integracja z AI od ręki.

Dział IT, regulowana branża (zdrowie, finanse, prawo, KSeF) → n8n self-hosted. Jednorazowa konfiguracja, potem nieograniczone wykonania i compliance bez papierologii.

Szybki prototyp, masywna skala integracji, budżet nie gra roli → Zapier. Ale zaplanuj wyjście, gdy rachunki zaczną rosnąć.

Optimate Labs buduje automaty na Make i wdraża n8n self-hosted dla firm wymagających data residency. Jeśli nie jesteś pewien, do której kategorii pasujesz, sprawdź dostępność na stronie kontaktowej. Pierwsze spotkanie jest bezpłatne.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy Make.com jest lepszy od Zapiera dla polskiej firmy?

Dla większości polskich MŚP tak. Make jest 3–5x tańszy przy podobnym wolumenie operacji, ma bardziej zaawansowany wizualny builder i natywne integracje z modelami AI od Q1 2026. Zapier wygrywa jedynie wielkością ekosystemu — ale 80% firm nie potrzebuje 30 000 akcji.

Ile kosztuje n8n self-hosted w praktyce?

Oprogramowanie Community Edition jest bezpłatne. Koszt to serwer: VPS z 2 GB RAM kosztuje od €5/mies. (Hetzner) do 50–80 PLN/mies. w polskim centrum danych. Przy 10 000+ wykonaniach miesięcznie oszczędność wynosi $200–500 względem n8n Cloud.

Czy n8n self-hosted spełnia wymogi RODO i NIS2?

Tak, w wariancie self-hosted. Dane wykonań, logi i klucze API pozostają na serwerach firmy. Data residency PL, zero ekspozycji na US CLOUD Act, gotowość audytowa bez dodatkowej dokumentacji. To najważniejszy argument dla branż regulowanych.

Czy można przenieść się z Zapiera na Make bez utraty danych?

Tak, ale przepływy trzeba przebudować ręcznie — nie ma narzędzia do automatycznej migracji. Koncepcje są na tyle podobne, że typowa migracja 10–15 przepływów zajmuje 1–2 dni robocze.

Która platforma najlepiej radzi sobie z agentami AI?

Bez kodu: Make (natywne moduły Claude, GPT, Gemini). Dla programistów: n8n (własne węzły JavaScript, dowolne API). Największy ekosystem gotowych narzędzi: Zapier (MCP, 30 000+ akcji).

Co to jest US CLOUD Act i dlaczego dotyczy europejskich firm?

US CLOUD Act (Clarifying Lawful Overseas Use of Data Act) z 2018 roku zobowiązuje firmy z USA oraz ich zagraniczne oddziały do udostępniania danych na żądanie organów federalnych, niezależnie od fizycznej lokalizacji serwerów. Firma korzystająca z Zapiera lub Make Cloud przechowuje dane na infrastrukturze podlegającej tej ustawie. Nie jest to bezpośrednia sprzeczność z RODO, ale wymaga analizy prawnej, dodatkowych umów i oceny ryzyka.

Kiedy warto rozważyć n8n Cloud zamiast self-hosted?

n8n Cloud (EU) to dobry kompromis, gdy firma nie ma zasobów technicznych do self-hostingu, ale zależy jej na europejskiej lokalizacji danych. Koszt startuje od $24/mies. Wada: dane nadal są u zewnętrznego dostawcy, wymagana umowa DPA. Zaletą jest natychmiastowe uruchomienie bez administracji serwerem.

Podsumowanie

Make, n8n i Zapier to trzy dojrzałe platformy z wyraźnie różnymi profilami. Żadna nie jest obiektywnie najlepsza dla wszystkich. Wybór zależy od konkretnej sytuacji firmy: dostępnych zasobów technicznych, wrażliwości przetwarzanych danych i miesięcznego wolumenu operacji.

W 2026 roku dominujące pytanie przestało brzmieć „która platforma obsługuje moją integrację?". Brzmi: „gdzie fizycznie leżą moje dane i kto ma do nich prawny dostęp?". Dla polskich firm działających pod NIS2 lub przetwarzających dane wrażliwe ta zmiana perspektywy ma wymierny wpływ na decyzję architektoniczną.

Jeśli chcesz sprawdzić, która opcja pasuje do Twojego konkretnego stosu narzędzi i wymagań compliance, skonsultuj się z zespołem Optimate Labs przez stronę kontaktową.